Hmm, we kunnen niet vinden wat je zoekt...

Geef niet op! Controleer de spelling, of probeer iets minder specifiek.

Zoeken op
Rider Stories

Rider Stories: Loulou - Perspectives on a city

Net als de meeste mensen, mist Lou-Lou van Staaveren de leuke dingen van haar pre-pandemische leven wel – drinken in levendige bars, dineren in een lawaaierig restaurant of rondkijken in een van de musea die Amsterdam rijk is. Maar een bescheiden stuk grond in Aalsmeer – iets ten zuiden van de stad – is voor Lou-Lou een fijne afleiding van de strenge lockdownmaatregelen. Hier werken Lou-Lou en haar groene familie aan de tuin van hun dromen – die ook dienst doet als achtergrond voor een reeks intrigerende creatieve projecten.

Vanuit haar huis in de groene Watergraafsmeer fietst Lou-Lou van Staaveren eerst langs de Amstel, dan over een mooi fietspad richting Amstelveen, om vervolgens het Amsterdamse Bos in te duiken. Haar bestemming: de familietuin bij haar ouderlijk huis in Aalsmeer - een klein stadje dat verscholen ligt achter Schiphol. ‘Het is heerlijk om op deze manier buiten te zijn. Het is bijna alsof je de stad van je af kunt spoelen.’

Lou-Lou komt uit een familie van commerciële bloementelers, en Aalsmeer past precies in dat plaatje: in deze stad staat 's werelds grootste bloemenveiling, waar elke dag zo'n 20 miljoen bloemen van over de hele wereld worden verhandeld. Het is dus niet gek dat Lou-Lou de groene vingers van haar ouders heeft geërfd. ‘We zijn altijd al een tuinierfamilie geweest,’ vertelt ze. ‘Mijn ouders hebben een mooi stuk grond in Aalsmeer. Toen ze het anderhalf jaar geleden gingen uitbreiden, hebben we besloten er een familieproject van te maken.’

‘Het is heerlijk om op deze manier buiten te zijn. Het is bijna alsof je de stad van je af kunt spoelen.’

Er waren verschillende redenen om met het project te beginnen. Lou-Lou wilde bijvoorbeeld altijd al een eigen moestuin hebben. Maar de creatieve functie was belangrijker: de tuin vult Lou-Lou's werk als fotografe aan en vormt een inspiratiebron voor haar zus, die kunstenaar is. ‘Suzie wilde met bloemen experimenteren, dus zij beheert de bloembedden. Ik verzorg mijn eigen groenten, maar iedereen helpt elkaar een beetje. In pandemie-tijden is het echt een leuke plek om samen tijd door te brengen - wat we altijd al wel deden, maar niet zozeer met een focus op de tuin.’

Hoe idyllisch dit ook klinkt, er ontstaan ook wel eens wat spanningen. Elk lid van de familie van Staaveren heeft een eigen idee over hoe de tuin eruit moet zien, en die ideeën komen niet altijd overeen. ‘Er zijn zeker momenten dat we botsen! Mijn vader is heel deskundig, maar ook heel praktisch - hij houdt van rechte lijnen en meet graag alles af aan de verhoudingen van zijn grasmaaier. Mijn zus en ik willen alles wat meer wild en organisch - dat hele verhaal.’ Lou-Lou's moeder, een kunstdocent, had weer een andere invloed: ‘Mijn moeder heeft mij en mijn zus alles over het planten van zaailingen en het oppotten van planten geleerd, maar ze geeft ook heel eigen romantische, esthetische benadering aan het project.’

‘Amsterdam heeft zeker wat van zijn charme verloren - je kunt niet meer gewoon wat rondhangen met vrienden, of naar een bar, bioscoop of een museum gaan... het heeft echt invloed op je kwaliteit van leven.’

Als studente fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag ziet Lou-Lou veel parallellen tussen tuinieren en fotograferen. Beide bezigheden zijn ‘meditatief’ en ‘mindful’ en geven je de kans om even ‘in het moment te zijn’ en aan het snelle hedendaagse leven te ontsnappen. Maar in de combinatie van Lou-Lou's twee passies komt alles pas echt bij elkaar: "Mijn afstudeerproject wordt een soort semi-fictief verhaal over een geheime tuin, waarin ik speel met de romantische ideeën over wat een tuin is. Planten en fotografie hebben natuurlijk een lange geschiedenis samen. Beide zijn sterk afhankelijk van licht, dus ze vormen natuurlijke partners in crime!"

Als ze weer in de stad is, kan Lou-Lou niet anders dan terugverlangen naar het leven van vóór de pandemie. ‘Amsterdam heeft zeker wat van zijn charme verloren - je kunt niet meer gewoon wat rondhangen met vrienden, of naar een bar, bioscoop of een museum gaan... het heeft echt invloed op je kwaliteit van leven.’ Toch zijn er ook voordelen aan de beperkingen. Nu haar lessen grotendeels zijn afgelast en ze niet meer naar Den Haag hoeft te reizen, heeft Lou-Lou tijd om haar buurt wat beter te leren kennen. Een van haar huidige favoriete plekken is Park Frankendael - de thuisbasis van een statig landhuis, verzorgde volkstuintjes en een hele hoop enthousiaste vogelaars. En ook het nabijgelegen Flevopark valt in de smaak, waar de vrachtschepen over het Amsterdam-Rijnkanaal meanderen.

Hoewel je in Watergraafsmeer veel groen, open ruimte en rust vindt, is Lou-Lou ook bekend met het rumoer van de stad. ‘Vroeger woonde ik in het centrum van Amsterdam, op de Lauriergracht’, vertelt ze. ‘Het was er erg lawaaierig, maar dat vond ik geweldig toen ik begin 20 was – dichtbij alles, veel feesten, en in het hart van de stad, vlakbij alle mooie bezienswaardigheden. Het was een heel andere fase in mijn leven, denk ik. En op een gegeven moment heb je gewoon echt wat meer ruimte nodig!’

Toch is er ook een factor die stabiel is gebleven: Lou-Lou kan zich een leven zonder fiets niet voorstellen. ‘Ik kies de fiets boven elk ander vervoermiddel’, zegt ze. ‘Maar het is voor mij niet echt een bewuste keuze, het is hier gewoon zo vanzelfsprekend. Ik heb een tijdje in Zuid-Afrika gestudeerd, en ik vond het daar echt lastig dat ik overal naartoe moest met de auto, dus ik waardeer het heel erg hoe toegankelijk alles hier is. Daar ben ik heel blij mee.’

Tijdens een bezoek in Kopenhagen vatte ze een glimp op van de toekomst – de stad heeft een indrukwekkend fietsenplan, waar o.a. high-tech fietsen met ingebouwde monitors deel van uitmaken. Met haar liefde voor de natuur hoopt Lou-Lou natuurlijk ook op meer duurzame veranderingen in Amsterdam.

Als Lou-Lou zelf zin krijgt in een fietstocht, gaat ze meestal de stad uit - soms natuurlijk om haar planten te verzorgen - maar er zijn een paar andere routes in de stad waar ze altijd energie van krijgt. ‘Ik vind het heerlijk om met de fiets op een van de pontjes te stappen, over het IJ naar Amsterdam-Noord.’ Soms luistert ze dan naar muziek of naar een podcast, maar vaker luistert ze naar de wind, neemt ze haar omgeving in zich op en geniet ze van het moment. ‘Ik geniet er denk ik van om tijdens het fietsen gewoon een beetje weg te dromen - ik ben wel een beetje een dromer, denk ik.’

In de serie Rider Stories verkennen we verschillende perspectieven op wonen en werken in de stad en daarbuiten. Niet door onze ogen, maar door de ogen van onze riders.

Artikel door George H. King


GEORGE H. KING is schrijver en redacteur met een focus op kunst, cultuur en maatschappij. Hij was hoofdredacteur van Unseen Magazine en schreef eerder voor onder meer Yet Magazine, Foam Magazine en The British Journal of Photography. Hij woont in Amsterdam.

Vind de dichtstbijzijnde VanMoof-store hier en maak vandaag nog een proefrit met de VanMoof S3 & X3.

Bestel je fiets.